யாகப் பூக்கள் ...

அழாதேடா
செல்லம் !

இன்னுமொரு
முத்தம் !

அதோ
கேளு மணிச்
சத்தம் !

மத்தியானம்
          வர்றேண்டா !

மடியில
          வச்சிக்கிறேண்டா !

படிச்சி களைச்ச
          பச்சப் புள்ளைக்கு !

பால் சோறு
          தர்றேண்டா !

என்று
சொன்ன அம்மா
பேச்சைக் கேட்டு,

நடையில்
வேகம்
தளர விட்டு,

திரும்பி
திரும்பி
பார்த்து விட்டு,

பிஞ்சுக்
கையை
அசைத்து விட்டு,

உள்ளே
போன
பிள்ளை கண்டு,

கடந்து
சென்றால் கணத்த
இதயத்தில் தாய் !

நேரம்
மெல்லச்
செல்லச் செல்ல,

மூக்கில்
புகையும்
ஏற ஏற,

இருமி
இருமிக்
களைத்த பிள்ளை,

" ம்மா ... ம்மா ... "

எங்கே
நீ போனாயோ ?

என்னைத்தான்
விட்டு விட்டு !

கண்ணுந்தான்
எரிச்சலாச்சே !

காரணந்தான்
நெருப்பாச்சே !

கதறல்கள்
காலியாச்சே !

கைப்பிடித்த
தோழியுந்தான்
கரித் தூசியாச்சே !

இதோ
வர்றேன்னு
போனவளே !

சொல்லக்
கூட
நேரமில்லை !

தீப்பசிக்கு
தின்னு தீக்க,

எந்தேகம்
கிடைச்சிருச்சே !

எங்கேம்மா
நீ
போன ...

எனைத்
தீயில்
வேக விட்டு !

என்
உடம்பு
சுடுதம்மா !

சுட்டுச்
சுட்டுக்
கொதிக்குதம்மா !

கொதிச்ச
உடம்பு
கொப்புளமாச்சே !

கொப்புள
உடம்பு
விறகாச்சே !

இந்த
விறக
இன்னும்  எறிக்க,

எதுக்கு
இத்தனை
விறகு அடுக்கு !

நீ
சொன்னபடி
கேட்டுக்கறேன் !

நீ
சொன்ன வேலை
செஞ்சு தர்றேன் !

வேண்டாம்மா ...
வேண்டாம்மா ...

எனக்கு
இன்னுமொரு
கூரைப் பள்ளிக்கூடம் !